Sinds de vroege 19de eeuw gebruiken we boekbinderslinnen en andere katoenen stoffen voor het bekleden van boekbanden. Boekbinderslinnen, in combinatie met sierpapier, bleek een voordelig alternatief voor leer of perkament, toen de vraag  naar boeken toenam.

De kwaliteit van het geweven boekbinderslinnen hangt af van de sterkte van het garen en van de dichtheid van de kettingdraden. Om het doorslaan van kleefstof bij het inbinden te voorkomen wordt boekbinderslinnen gecacheerd, dat wil zeggen: aan een zijde met zeer dun papier gevoerd.

Boekbinderslinnen kan in bijna elke kleur worden geleverd. Naast boekbinderslinnen bestaan er nog vele andere soorten textiel (?) die de boekbinder kan gebruiken, zoals Buckram, shirting, gaas, kunstleer, Moleskin, Molton, zijde, kapitaalband en naai-portefeuilleband.